rüklaken,
das
;
zu
mhd.
rücke-lachen, rucke-lachen, ruc-lachen
›Tuch zwischen Rücken und Wand, Wandumhang‹
(); vgl. auch
mnd.
rugge-laken
›Tuch, womit die Rücklehne eines Stuhls bezogen ist‹
().
in den Belegen nicht näher spezifiziertes Tuch, das zur beweglichen Habe von Frauen gehört; wohl: ›Wandteppich, Wandbehang; Vorhang‹; vgl. (V.) 3; 3, (
das
).
Zur Sache: ;
BMZ
1, 924
.
Bedeutungsverwandte
(bzw. Orientierungsfeld): , , , , , ; vgl. , .

Belegblock:

Leman, Kulm. Recht (
Thorn
1584
):
tepte vnde vmmehenge. deckelachen vnd ruggelaken vnd wipliche gebende. Dis ist das tzu vrouwen gerade gehoret.
Kisch, Leipz. Schöffenspr. ;
Piirainen, Stadtr. Sillein
80, 15
;
Schmidt, Hist. Wb. Elsaß .