überlied,
das
.
›jn. / etw. Bedeckendes‹ (allgemein); im Einzelnen: ›Deckel‹ (eines Gefäßes); ›Decke‹; ›Verschluss‹ (der Luftröhre); ütr.: ›Himmel‹ (metaphorisiert als ›Schutzdecke‹); vgl. (Präp.) 1; 3,
3
.
Bedeutungsverwandte:
1, (
die
) 1; 2, .

Belegblock:

Follan, Ortolf. Arzneib.
9, 6
(
snfrk.
,
1398
):
Dat loch
[im Mund]
hat eyn ouerlet, alze et den drang vnde spyse to sych tut, so duͦt et sich to, vnde alze man den adem vt tut, so dut et sych vp.
Ries, Rechenb.
H 7r, 13
(
Erfurt
1522
):
eyner hat zwenn Silbere Becher sampt eynem vberlied.
Spanier, Murner. Narrenb.
41, 25
(
Straßb.
1512
):
Syn
[des
rychen
]
lyb findt dennocht ouch ein bett; | Würdt er dann bedecket nit, | Der hymel wirt syn überlidt.
Wiessner, Wittenw. Ring
5524
(
ohalem.
,
1400
/
08
):
Einer gab
[als Hochzeitsgeschenk]
einn pesmenstil, | Der ander her einn hafen truog, | [...] | Der sibend gab ein überlid | Ze einem saltzvas.
Turmair (
Augsb.
1517
):
operculum ,deck, spunt, überlit‘, operimentum ,decken, deck‘.
Bastian u. a., Regensb. UB
325, 42
(
oobd.
,
1368
):
Der Propst zu S. Mang erhält seinen
raiden chopf mit dem silbrein vergulten oͤr und daz uͤberlid mit dem vergulten haubt darauf!
Steinberger u. a., Urk. Hochst. Eichst.
401, 31
;
Vogel, Pract. Alg. Ratisb.
78, 29
;
Voc. Ex quo O
225
.