überkrönen,
V.
›etw. / jn. übertreffen, überragen‹; vgl. (Präp.) 1; 2; 3 (ütr.), 1; 2.
Bedeutungsverwandte:
vgl. 2, 3, 8.

Belegblock:

Adrian, Saelden Hort
5650
(
alem.
, Hss.
E. 14.
/
15. Jh.
):
swel hertz nu wil nemen war | tugent, wishait, schone, | daz merk und úber krone | mit disen zwain [muͦter und Got] allain | reht all die welt gemaine | die da ze hof sint gewesen.
Barack, Teufels Netz (
Bodenseegeb.
,
1. H. 15. Jh.
):
Nieman sin über kronen mag, | Wan si hat die welt gelan.
Bartsch, Reinfrid (
halem.
, Hs.
14. Jh.
):
wip, swaz man guotes ie gesprach, | daz lâst du überkrœnet.
Weber, Füetrer. Poyt.
191, 3
(
moobd.
,
1478
/
84
):
wie mein fraw vber krönet | ist mit klarhait für alle süesse weib.