übelstand,
der
.›Schande, Missstand, unbefriedigender Zustand (z. B. der schuldhaften Verfasstheit des Menschen, eines sozialen Standes, eines Ordnungsorgans)‹; vgl. (Adj.) 1, 4; 5; 6.
Wortbildungen:
übelständig
Belegblock:
ES ist auch stanck / dreck / vbelstand / | Wie es jeder an sich befand.
Ebd.
396, 4235
: Mir kamen gleich im Sinn die Wort / | Da Jch ewer Reden anhort. | Von Vbelstandt der Policey.
von dem übel stand under dem adel.
wirdestu [...] sprechen, das der ubelstandt der schuld verharr an die ziere der gerechtikeit.
Vbelstand m. Ein ding das nicht wol stehet / vnd sich nicht ziemet.