äbich,
1.
›umgekehrt, rückwärtig (im räumlichen Sinne); verkehrt (von der Kleiderinnenseite)‹.Wortbildungen:
äbichhalb
Belegblock:
Er lêzit daz gar wesin gût, | ob sî [cleiderin] ebich sint gekart.
sie hat ir erbermde cleit | Ewichhalb geleget an.
Ebd.
153, 5045
: Mir ist daz auwich (?) uz gekert.
Schles. Wb.
1, 17
.3.
›umgekehrt, umgewendet (von der Hand)‹; rechtssprachliche Spezialisierung zu 1.Belegblock:
mit dem hat er syn swert uss brocht | und tzu yn tzu ja was er mocht. | mit abscherhant den ersten slag | slog eynem, das er fur ym lag.
Zulest sluch herr Pontus mit ebicher hant dem ritter ins angesicht.
wer ainen mit der faust slëcht oder mit äbicher hant.
4.
›verkehrt, falsch, unrecht‹.Belegblock:
alle ding haben sich verkert: das hinder herfür [...], das under gen berg, das ober gen tal, das ebich an das recht.
souil sy heylige schrift [...] felschen oder sonst aebich auslegen.