aufentpören,
V.
›sich gegen jn. erheben, aufständisch werden‹;
Bedeutungsverwandte:
vgl. 4, 3.
Wortbildungen:
aufenpörung
.

Belegblock:

Diehl, Dreytw. Essl. Chron. (
schwäb.
,
1551
):
Nach disser auffenperung disser stett [...] hatt kaisserliche maystett auffgeworffenn [...] ain her.
Turmair (
moobd.
,
1529
):
wider in ain bundschuch, der arm Konz genannt, sich aufentpört.