surkot,
der
;
über
frz.
surkot
aus
mlat.
surcotium
(o. ä.)
›Obergewand‹
(; vgl. auch
Rosenqvist, Frz. Einfluß.
1932, 226
).
›mit Ärmeln versehenes, langes Oberkleid für Frauen‹.
Bedeutungsverwandte:
, .

Belegblock:

Voc. Teut.-Lat.
ff vijr
(
Nürnb.
1482
):
Surckot. surcotus ē vestis normalis od’ sucaney kirsat.
Bremer, Voc. opt.
17092
(
halem.
,
1329ff.
):
Surcotus surcot [...] kuͤrset [...] est vestis mulierum manicata et usque ad pedes protensa, vulgariter ein suͤgny vel ein kursat. [...]. Et est nomen tractum a vulgari gallico.