strangs,
Adv.;
genaue Zuordnung unklar.
›geradewegs, direkt‹.
Bedeutungsverwandte:
vgl. 1.

Belegblock:

Fischer, Folz. Reimp.
13, 22
(
Nürnb.
um 1488
):
Der dip sach yn strangs an und lacht | Und sprach: ‚ey, das mich got behüt!‘