saher,
der
.
›Sauergras, Sumpfgras, Riedgras, Schilf, Segge‹; auch: ›Spitzen der aufgehenden Triebe dieser Gräser‹.
Zur Sache:
Marzell
1, 826
 f.
Bedeutungsverwandte:
; vgl. 1, , 1, , .
Wortbildungen:
sahern
›mähen, Triebe abschneiden‹ (dazu bdv.: 1, ).

Belegblock:

Kurrelmeyer, Dt. Bibel (
Straßb.
1466
):
Mag denn der byment gruͤnen die feuchte oder der saer
[Luther 1545, Hiob 8, 11:
Gras
]
wachsen on das wasser?
Schmitt, Ordo rerum
403, 13
(
oobd.
,
2. H. 15. Jh.
):
saher uel rärcholben.
Chron. baier. Städte. Regensb. (
noobd.
,
1536
):
ein warmer, truckner herbst [...] das man umb Martini [...]. hat an vil orten dy samen abgemeet, dem fiech mit gefutert, item das fiech darauff getriben, abgeezt, gesehert.
Winter, Nöst. Weist. (
moobd.
,
2. H. 15. Jh.
):
Es sol auch kainer dem andern in seim krautgarten wisen [...] nicht grasen, pletern noch sahern.