2
reim,
1
rein,
der
;
wohl Stammvariante zu
2
(
der
); vgl. ; .
›Morgendunst, Reif‹; speziell: ›Beschlag auf einer Weinbeere‹.
Bedeutungsverwandte:
2
(
der
).
Wortbildungen:
reimeln
›das Ansetzen von Reif‹.

Belegblock:

Kochendörffer, Tilo v. Kulm (
preuß.
,
1331
):
Ouch si hatten den gedank | Daz ir bosheit [...] | Hin ginge mit dem ryne | An allerleie pyne.
Pfeiffer, K. v. Megenberg. B. d. Nat. (
oobd.
,
1349
/
50
):
dû scholt auch wizzen, daz daz reimeln an der paum esten winterszeiten kümt von den selben sachen, wann der fäuht warm dunst [...] verkêrt sich von der grôzen kelten in reifes gestalt.
Winter, Nöst. Weist. (
moobd.
,
1. H. 16. Jh.
):
Daß grasen ist verpotten, und bevor so die weinpeer im reim steen.