ölfas,
das
.
›Ölkrug‹ für verschiedene, unter
öl
1, 5 und 6 angesprochene Zwecke: im Haushalt, bei der Salbung, bei religiös-literarischer Belehrung;
zu 2.
Bedeutungsverwandte:
1, , ; vgl. 1.

Belegblock:

Ziesemer, Marienb. Ämterb.
154, 7
(
preuß.
,
1449
):
wart das firmaniemeisterampt mit deser nachgeschreben notdorfft bruder Conraden von Tewffen bevolen [...] in der kochen: [...] 4 eren tegel, 1 czynnen oelfas, 1 grosze eyserne kelle.
Gerhard, Hist. alde e
1963
(
omd.
,
um 1340
):
Samuel Saulem zuhant | Uz einem olei vezzelin | Salbte und iach: Du solt kung sin.
Voc. Teut.-Lat.
x viijv
(
Nürnb.
1482
):
Olfaß. fussussorium est vas olei. [...] Olfaß. lenticula od’ linslein.
Bremer, Voc. opt.
10019
(
halem.
,
1328ff.
):
Lecitus [...] oͤlehafen [...] ólfaß [...] oͤllhaffen [...] est vas olei uel vngenti oleaginei contentivum.
Rot
289
(
Augsb.
1571
):
Ampl, Ein weit geschirr / als ein Olkruͦg. Jtem das gefaͤß darinn man in den Kirchen nachtliechter prent.