kürbeln,
V.
›lallen, röcheln‹.
Bedeutungsverwandte:
vgl. , .

Belegblock:

Bächtold, N. Manuel. Krankh.
227, 6
(o. O.
1528
):
die Mess ist ie lenger ie schwecher, sie kürblet und lurket an der red.
Schade, Sat. u. Pasqu. (o. O.
um 1524
/
7
):
sie kürbelt und schlürket an der rede und wird gar sprachlose.