kümin,
küm,
der
;
über
mhd.
kumin
aus
lat.
cumīnum
, letztlich aus dem
Semit.
(
Kluge/S.
2002, 546
).
›die Pflanze Cuminum cyminum L., Kümmel‹.
Zur Sache:
Marzell
1, 1266
.
Wortbildungen:
küminkäse
,
küminzelt
›Kümmelfladen‹,
küminzieger
›Kümmelkäse‹.

Belegblock:

Barack, Teufels Netz (
Bodenseegeb.
,
1. H. 15. Jh.
):
An dem abend lattwerren kimizelten essen | Das er des hungers wol tuot vergessen.
Schib, H. Stockar
156, 28
(
halem.
,
1520
/
9
):
ain chüminzieger kost 1 gl.
Müller, Welthandelsbr.
234, 11
(
schwäb.
,
1508
):
Comyn ist gesetzt der centner werdt sey auf 6 ℔ 8 ₰.
Rechn. Hermannst. (
siebenb.
,
1494
):
wild küm emptum a Martino Flaschner.
Rechn. Kronstadt (
siebenb.
,
1522
):
pro ÿsopo, raffano, küm et dell asp 6.