aufknüpfen,
V.
1.
›jn. aufhängen‹;
Bedeutungsverwandte:
vgl. 1.

Belegblock:

Ralegh. America (
Frankf.
1599
):
hatten wir vns fuͤrgenommen / vnsern Pilot auffzuknuͤpffen / vnd es were gewiß geschehen / wa wir bey Nacht den Weg zu ruͤck hetten gewust.
2.
›etw. auflösen, (einen Knoten) aufknüpfen‹;
Wortbildungen:
aufknüpfung
.

Belegblock:

Schmitt, Ordo rerum
625, 8
(
bair.
-
öst.
,
2. H. 15. Jh.
):
Explicare [...] ausrichten [...] aufchnüpfen auflösen [...] auffalden.
Ebd.
625, 9
(
1433
):
Enodare [...] offknoffelen [...] vsknúpffen [...] ausknǔpfen [...] aufknupphen.
Maaler (
Zürich
1561
):
Aufknüpffen / aufbinden nachlassen [...]. Entwirren.