tunichtbas,
Genus?
s. (Adv.) 1.
›Verstocktheit, das Übeltun‹.

Belegblock:

Neumann, Rothe. Keuschh.
4561
(
thür.
,
1. H. 15. Jh.
):
so nymt her [der mensch] an sich zu der frist | siben geiste boser danne her ist. | das sint: hoffard, thorheid, frevel unnd hass, | tzorn, unschemel unnd do nicht bass.