2
tum,
2
dom,
der
,
auch:
das
;
zu
mhd.
tuom
›Macht, Herrschaft‹
().
›Macht, Herrschaft‹; daraus abgeleitet auch: ›Ansehen, Anrecht‹.
Phraseme:
in grossem dom leben
›in Macht- und Prachtentfaltung leben‹.
Wortbildungen:
tumen
›richten, urteilen‹ (a. 1421).

Belegblock:

Große, Schwabensp. (Hs. ˹
nd.
/
md.
,
um 1410
˺):
der erzebiscop von Megenze der ist kenselere tuͦ duͦdeschem; er hat den irsten tuͦm an deme kore.
Quint, Md. Karl u. Eleg.
702
(Hs. ˹
thür.
,
n. 1455
˺):
Karl von rom, | Der lebete in großem dom.
Mayer, Folz. Meisterl. (
nobd.
,
v. 1496
):
der arm und frume | Wirt hie getriben ume | Von disem reichen tume | Unrechticlich und wider Got!
Grothausmann, Stadtb. Karpfen
113, 1
(
mslow. inseldt.
,
1618
):
hatt die frey thumb deß durchgang vnd durchfuhr halber durch deß Carol ferenzen hauß.