totentuch,
das
;
–/-er
+Uml.
›Leichentuch‹; zu (
der
) 1, 1b.
Bedeutungsverwandte:
vgl. , , , .

Belegblock:

Ziesemer, Marienb. Ämterb.
130, 26
(
preuß.
,
1437
):
eyn todentuch mit dem adler, eyn missale.
Ders., Gr. Ämterb.
94, 17
(
preuß.
,
1440
):
3 bancklaken, 3 todentucher, 45 korrackel.
Matzel u. a., Spmal. dt. Wortschatz.
1989, 307
;
Ranke, Umgangsspr.
1951, 187
.
Vgl. ferner s. v. (
der
) 1.