stupor,
der
;
aus
lat.
stupor
›Gefühllosigkeit [...]‹
(
Georges
2, 2832
).
›Benommenheit, Erstarrung, Katalepsie‹.
Bedeutungsverwandte:
vgl. , (
der
), 2.

Belegblock:

Sudhoff, Paracelsus (
1529
):
die nacht ist der stupor und was mit ir regirt. der stupor der nacht regirt alle corpora, er ist der, der den dingen den schlaf gibt, [...]. darumb die nacht etlichen gut, etlichen bös ist; dan es ist der stupor.