sal,
Adj.;
auch
salb,
salw
;
zu
mhd.
sal
›dunkelfarbig, welk, trübe, schmutzig‹
().
›grau, missfarbig, dunkel(farbig)‹; auch: ›staubig, schmutzig‹.
Bedeutungsverwandte:
(Adj.) 1, 12; vgl. 1.
Gegensätze:
›weiß‹.
Wortbildungen:
salblocht
›dunkelfarbig‹.

Belegblock:

Kopp, Volks- u. Gesellschaftsl. (Hs. ˹
pfälz.
,
M. 16. Jh.
˺):
mein har das ist mir worden grab, | mein ruckh hat sich gebogen, | meine wangel sal | sindt mir worden schmal.
Schnyder, Qu. Zürcher Wirtsch.
256, 3
(
halem.
,
1395
):
daz er eim kind ein gippli schriet; daz ted er oͧch und waz der zwilchen nit mer dann ij eln und waz ripplocht und salwlocht.
UB Zug
718, 9
(
halem.
,
1429
):
Das ist der roͤllen dike, [...], und zwuͦ salwe kernen múlinen.
Primisser, Suchenwirt (
oobd.
,
2. H. 14. Jh.
):
Der spiegel glitz was worden sal.
Dirr, Münchner Stadtr. (
moobd.
,
um 1310
/
2
):
der salbes oder swarzes saltz dem andern geit, swaz daz leihter ist denne daz weizze salz, daz sol er im pessern.