reuma,
rheuma,
Genus unklar;
Kopfform für
lat.
rheumatismus
›Katarrh, Fluss‹
, dies aus
griech.
rheūma(tismos)
›Fluss, Strömung‹
(
Duden
7, 2014, 697
).
›Erkältungskrankheit, die mit Muskel- und Gelenkschmerzen einhergeht‹; in der Humoralpathologie wird diese der kalten Qualität zugeordnet.
Bedeutungsverwandte:
, , , ; vgl. 2.

Belegblock:

Dasypodius (
Straßb.
1536
):
Rheuma, latinè Fluxus, Pfnüsel / der schnupff oder fluss der nasen / vñ anderer glider. Rheumatismus idem.
Sudhoff, Paracelsus (
um 1520
):
do sind vil krankheiten im leib, als dysenteria, diarhoea, haemoptoica, reuma ec, die all zun würmen ursachen.
Ebd. (
1530
):
ein natürlicher warhaftiger arzt spricht: das ist morbus terpentinus, das ist morbus sileris montani [...] und nicht das ist phlegma, das ist branchus, das ist rheuma [...]. diese namen komen nicht aus dem grund der arznei.
Pfeiffer, K. v. Megenberg. B. d. Nat. (
oobd.
,
1349
/
50
):
man schol die kubeben erhitzen und zerreiben und für die nasen haben, daz ist guot für den kalten hauptfluz, der reuma haizt.
Sudhoff, a. a. O. ;
Pfeiffer, a. a. O. .