ref,
das
;
zu
mhd.
rëf
›Stabgestell zum Tragen‹
().
1.
›hölzernes Traggestell zum Tragen von Lasten auf dem Rücken‹.
Bedeutungsverwandte:
.
Wortbildungen:
refte
.

Belegblock:

Große, Schwabensp. (Hs. ˹
nd.
/
md.
,
um 1410
˺):
Eyn ieslich man, de wedder vort noch treit vffe reffen [...] / der ist zollens vry.
Harsdoerffer. Trichter (
Nürnb.
1648
):
Raͤff / darauf man etwas traͤgt.
Schnyder, Qu. Zürcher Wirtsch.
251, 25
(
halem.
,
1394
):
[Anklage:]
daz er im ein ref einem andern hatt gelichen und im daz entwert.
Maaler (
Zürich
1561
):
Raͤff (das) Darauff man etwas zuͦ rugk tragt. Aerumna, Muli Mariani.
refte / f. ein ruckorb / so bequem ist / ein vnd ander /darin zu tragen.
Schmidt, Hist. Wb. Elsaß .
2.
›Absperrgitter im Wasser‹.
Bedeutungsverwandte:
vgl. 2.

Belegblock:

Pfälz. Wb. (a. 
1576
).