pockel,
die
;
–/-n
.
›erhabene Metallverzierung (z. B. an Büchern, Rüstungen)‹; vgl. (
der
) 1.

Belegblock:

Joachim, Marienb. Tresslerb. (
preuß.
,
1400
):
vor das breyt mit den gulden pokeln 3 m.
Ziesemer, Gr. Ämterb.
385, 16
(
preuß.
,
1417
):
3 par beynharnisch, 1 par dyharnasch ane pokeln.
Ebd.
627, 11
(
preuß.
,
1438
):
silberen pockelen bey den spangen obirgolt und funff und czwenczeck kleyne pockeln ouch obirgolt.