pfandsman,
der
;
-man(ne)s/pfandsleute
.
›Bürge, Geisel‹;
zu 6,
1
7.
Bedeutungsverwandte:
1
1.

Belegblock:

Volkmar (
Danzig
1596
):
Obses [...], ein geisel / pfandesman.
Schöpper (
Dortm.
1550
):
obses. Gisel pfandßman̄.
Maaler R (
Zürich
1561
):
Pfandsmann / Sůch Gysel.