parlen,
V.;
zur Etymologie vgl.
parlieren
.
›fortwährend schwatzen, murren; reden, unterhandeln‹;
vgl. .
Bedeutungsverwandte:
vgl. , .

Belegblock:

Reichmann, Dietrich. Schrr.
143, 18
(
Nürnb.
1548
):
so du ein weib hast / die nicht deines sinnes ist / die muncket / parrlet / oder zur haußsorg vngeschickt [...] ist.
v. Keller, Ayrer. Dramen (
Nürnb.
1618
):
Er macht ein kreiß, parlet mit dem Maul vnd sagt.
Schmitt, Fachprosa
104, 19
(
Pforzheim
1510
):
vnd ist das drit gevopt das sie barlen, vnd wirt der mensch dar durch besefelt.
Kluge, Rotwelsch. ; ;
Müller, Basler Ma.
1953, 114/5
.