orhan,
orhun,
der
bzw.
das
;
–/-hüner
;
alte Form zum Ansatz sowie z. B.
Pfeifer
2000, 73
;
Kluge/S.
2002, 70
;
Dwb, Neub.
3, 404
).
›Auerhan‹ bzw. ›Auerhuhn‹.
Bedeutungsverwandte
(bzw. Orientierungsfeld): , , , , , , , , .

Belegblock:

Schmitt, Ordo rerum
309, 2
(
omd.
,
15. Jh.
):
Ornix [...] (vrhun) [...] vrhaen [...] orchan [...] vrhun ader perck hun [...] birghayn [...] kra [...] rephan [...] or huen [...] rorhan.
Kurrelmeyer, Dt. Bibel (
Straßb.
1466
):
di der abent ward gemacht vnd die rebhúner oder orhúner
[
Luther
1545, 2. Mose 16, 13:
Wachteln
]
stigen auff vnd bedeckten die herbergen.