of,
Konj.;
entsprechend
mnl.
of / ofte
();
rib. / snfrk.
of
( s. v.
ob
II).
– Rib.
1.
›oder‹ (im Sinne von 1).
Phraseme:
eine Anzahl (z. B.
sechzig / zehentausend
)
of mer
›mindestens, mehr als (z. B.
sechzig / tausend
)‹.

Belegblock:

Chron. Köln (
rib.
, Hs.
1. H. 15. Jh.
):
der woren zein dusent oue me | die irme liue woren gevee.
Ebd. (
Köln
1499
):
die dyere, die in dem wasser leuen. off vp dem wasser.
Meisen, Wierstr. Hist. Nuys
1146
(
Köln
1476
):
Jn dem geuerd der Nuysser wart | Sestzych off meer geschossen hart.
2.
›oder‹ (im Sinne von
oder
2).

Belegblock:

Chron. Köln (
rib.
, Hs.
1. H. 15. Jh.
):
balde laist vns myt truwen nu | widder wynnen vns heren bu, | off hie doit vns schetzen ind vain | ind vs allen eren gain!
Ebd. (
Köln
1499
):
Wye kompt dat zo dat die manne vurß so lange zijt leeffden vnd geyn kinder kreigen. off dat was dairumb all hadden sy wijuer so bekanten Sij der niet. Off waren Sij so lange sundr wijuer.