merrettich,
der
;
hohe Schreibvarianz, u. a. durch Kontraktionen.
›Meerrettich‹; zu
1
(
das
) 1 (aufgrund der Motivation ›über das Meer eingeführt‹), .
Bedeutungsverwandte:
.
Wortbildungen:
merrettichwurzel
.

Belegblock:

Follan, Ortolf. Arzneib.
112, 21
(
rib.
,
1398
):
Gelustet en auer nicht to essende, vnde daz en sere wullet, so suͦt waszer myt eyn wenich meldensames vnde myt myrretich.
Keil, Peter v. Ulm
117
(
nobd.
,
1453
/
4
):
Wenn ein mensch durchstochen ist, So nym zwey lot synaw [...] vnd ij lot pibergail vnd j lot roten merrich.
Sudhoff, Paracelsus (
1527
/
8
):
man sol in merretich zu trinken geben, und die stuck die urinam provociren.
Deinhardt, Ross Artzney
183
(
oobd.
,
1598
):
Ist ain pferdt haubtsüech oder rüzig, so nimb mertrich, dörr den, zwittwan, attich, eber wurz.
Pfeiffer, K. v. Megenberg. B. d. Nat. (
oobd.
,
1349
/
50
):
ich Megenbergær wæn, daz diu wurz, diu etswâ merretich haizt und anderswâ kren, radix haiz ze latein.
Rohland, Schäden
480
;
Hampe, Ged. v. Hausrat
4, 17, 27
;
Schmitt, Ordo rerum
387, 3
;
Vgl. ferner s. v. , .