marren,
die
;
aus
ital.
marrone
,
rom.
marrun
; A. 17. Jh. neu entlehnt aus
frz.
marron
(;
Jones, French Borrowings
426
;
Schulz/Basler
2, 1942, 77
).
›Eßkastanie‹.
Wortbildungen:
marrenkästen
.

Belegblock:

Maaler (
Zürich
1561
):
Marren / Die grossen kestinen. Balani, Nuces castaneæ. Marrenkestinen.
Turmair (
Augsb.
1517
):
haec nux ,nuss‘, haec castanea ,kesten, marren‘.