manzerkorn,
das
;
Bw stark variierend, laut zu
manzal
, laut
Schmidt, Hist. Wb. Elsaß
aus mlat.
mansus
›Hube‹ (s.
DuCange
5, 330
); beide Motivationen möglich.
›Kornabgabe‹, je nach Etymologie: pro Hube oder nach der Kopfzahl;
vgl. 2.
Wortbildungen:
manzeler
›Erheber der Abgabe‹ (a. 1346).

Belegblock:

Grimm, Weisth. (
els.
, o. J.):
Vnd soll jeglich habe [...] geben in denselben hof vier viertel mantzer korn [...]; dasz erst ding soll besitzen der meyger und der gebüttel vnd des mantzelers schaffner.
Ebd. (
1329
):
so sol ein probest von Haselo [...] zuo dienste geben zwei malter manzal kornes.
Schmidt, Hist. Wb. Elsaß ;
Bücher, Berufe Frankf.
1914, 80
;