ladstat,
die
;
-Ø/–
.
1.
›Verladestelle für Waren‹; vgl.
1
(V.) 1; 2, zu (
die
) 1.

Belegblock:

Schnyder, Qu. Zürcher Wirtsch.
889, 20
(
halem.
,
1491
):
wie wol by uns kein niderlege noch ladstat ist, korn by uns ze liffern.
Wutzel, Rechtsqu. Eferding
11, 42
(
moobd.
,
1415
):
Es mügen auch vnser purger [...] in vnser laistat ze Euerding von gessten jerleich gechauffen czwelif fueder wein all jar.
Ebd.
49, 47
(
1588
):
souill die pinderey bey dem wasser als im an- oder abczueg der gewöndlichen ladstat betrifft.
2.
s.
1
(V.) 4.