kurteis,
Adj.;
›höfisch, ritterlich‹; als Subst.: ›Höfling, höfisch gebildeter Mensch‹.
Bedeutungsverwandte:
vgl. .Belegblock:
Der edell curteisse, | Bezwang mitt dem schwertt | Den vigend.
Poytislier, der kurteyse, | ergraiff dy parcken.
Noch louff in kindes weyse | pey diser messeney | der knab schön vnnd kurteyse.