kurier,
der
;
aus
frz.
courrier
›Läufer‹
(
Jones, s. u.
).
›Läufer, Eilbote‹.
Bedeutungsverwandte:
1
1, , 3, .
Syntagmen:
k. mit brief / zeitung
;
eigener k
.
Wortbildungen:
kurierbote
(a. 1621).

Belegblock:

Voc. Teut.-Lat.
r viijv
(
Nürnb.
1482
):
Kurrier. Cursor oder lauffer.
Henisch (
Augsb.
1616
):
Ein Curier muß tag vnd nacht / bey allem vngewitter fort reitten.
Jones, French Borrowings
255
.