3
hel,
Adj.;
meist adverbial gebraucht;
zu
mhd.
hæle, hæl
›verhohlen, verborgen‹
().
›versteckt, verborgen, geheim‹;
vgl. 1; 2; 3.
Bedeutungsverwandte:
vgl. (Adj.) 2, , 9, (Adj.) 2, (Adj.).

Belegblock:

v. Liliencron, Dür. Chron. Rothe (
thür.
,
1421
):
sie hatten is doch etzwas heel vor dem gemeynen volke.
haͤlen / eines dings haͤl haben / Vor einem verbergen / vnd sich nicht annem̄ē.
Piirainen, Stadtr. Sillein
133b, 21
(
sslow. inseldt.
,
1378
):
ab er iz gezeuͤg hot daz er iz nicht hele hot gehalden.
Päpke, Marienl. Wernher .