ganze,
das
.
›das Ganze, die Gesamtheit‹;
vgl. 1; 2; 3.

Belegblock:

Lappenberg, Fleming. Ged. (
1635
):
bis daß der starke Bau des Firmaments bricht ein | und ganz nichts Ganzes mehr wird auf der Erden sein.
Froning, Alsf. Passionssp. (
ohess.
,
1501ff.
):
An dem heubet heben mer an! | an sym libe woln mer nicht ganczes lan.
Dasypodius (
Straßb.
1536
):
Ein zerlegung / so das gantz inn seine stuck geteylt wirt.
Morgan u. a., Mhg. Transl. Summa
298, 12
(
schwäb.
,
14. Jh.
):
alse so daz teile in dem ganzen gesehen wirt über daz gesteltnüsse dez ganzen, oder wenne der mensche gesehen wirt in dem spiegel über gesteltnüsse dez spiegels.
Baptist-Hlawatsch, U. v. Pottenst.
888
(
moobd.
,
A. 15. Jh.
):
Nu die gütichait aines ganczen wiget mer wenn dew gütichait aines tayles.