erdrauch,
der
.
›Erdrauch, Heilpflanze aus der Familie der Mohngewächse (Fumaria officinalis L.)‹;
zu 3.
Zur Sache:
Marzell
2, 505
.
Bedeutungsverwandte:
, , ; vgl. 1.
Wortbildungen:
erdrauchwasser
›Destillat aus der Pflanze Fumaria officinalis L.‹.

Belegblock:

J. W. von Cube. Hortus
85, 35
(
Mainz
1485
):
Mit dem safft der wuͦrtzeln gestrichen die vßsetzikeyt an den lybe benympt die vnd darnach ix dage [...] gebruchet den syrope gemacht von ertrauch oder katzenkerbeln.
Belkin u. a., Rösslin. Kreutterb.
108, 11
(
Frankf.
1535
):
Kalck gemischt mit rosenwasser / vnd erdrauch wasser / vnd dieselbig haut damit geweschen / nimpt die raud.
Fischer, Folz. Reimp.
45, 128
(
Nürnb.
1482
):
von kreutern yß benet, lattich, mangolt, ampfer, sallven, majoran, burrago, scabiosen, ertrauch.
Brack (
Basel
1483
):
Fumus terre. erdtrauch. oder taubenkropff.
Maaler (
Zürich
1561
):
Erdrauch / Jst ein kraut. Fumaria, Fumus terræ, Capnos.
Lappenberg, Fleming. Ged. 79, Prosa ;
Schmitt, Ordo rerum
398, 16
;
Lehmann, Rezeptb.
174
.