erdmessen,
das
.
›Lehre der Landvermessung; Geometrie; Vermessung von Fläche, Reichweite und Entfernung‹;
vgl. 2; 4,
1
1.
Vorwiegend Fachtexte.
Bedeutungsverwandte:
, .
Wortbildungen:
˹
erdenmessung
,
erd|
1
masse
˺ ›Landvermessung‹,
erdmesser
›Landvermesser‹ (dazu bdv.: 4, , , , ),
erdmesserin
›Geometrie‹ (dazu bdv.: ).

Belegblock:

Mendthal, Geom. Culm. (Hs. ˹
preuß.
,
A. 15. Jh.
˺):
Alz nue der grosmechtige vorste [...] stetlychen wachende, [...] ouch by der mose des ackers yn dem lande, vnde by leygisschen messer vngelart in der kunst der czal vnd ertmose pflegen uil cz irren by der mose.
Eyn buch des irluchten vorsten, [...] der wirkende ertmose myt hantvbunge, in dem so sal man leren, wy man messen sal eyn yelych ackerlant vnde gevilde.
Maaler (
Zürich
1561
):
Des Aerdmaͤssens bericht vnnd erfaren. Geometricè eruditus.
Erdenmaͤsser od außteiler. Geometres. Erdenmaͤssung. Geometria.
Brévart, K. v. Megenberg. Sphaera
18, 19
(
noobd.
,
1347
/
50
):
Darnach ge der erdenmezzer gerihts von mittemtag gegen dem himelwagen also lang, piz daz er an der andern nahte sein mark an dem himel ansehe.
Ebd.
19, 14
:
Wanne ez ist ain lere in der kunst, die man geometriam oder erdenmezzerinne haizzet.
Bremer, Voc. opt.
38019
(
moobd.
,
15. Jh.
):
Geometer erdmesser [...] ein erdmesser [...] eyn erdmeister [...] mesßmaister [...] est artifex habens scienciam de quantitate continua, scilicet de magnitudine mensurabili.
Turmair (
moobd.
,
1522
/
33
):
,Geometrei‘ ist auf unser sprach die ,ertmesserin‘.