bontworter,
der
;
–/-Ø
;
Bestimmungswort zu
mnd.
bunt
›Pelzwerk‹
().
›Pelzarbeiter, Kürschner‹; zu (
das
).
Rib.
Bedeutungsverwandte:
vgl. .

Belegblock:

Chron. Köln (
rib.
, Hs.
1. H. 15. Jh.
):
dat die van deme wullenampt, der Iserenmart und die bontworter mit iren vrunden, as vil darzo rieden und daden.
Buch Weinsb. (
rib.
,
um 1560
):
dan der [Johan von Aldenhoven] war ein vernomt bontworter.