aufkiesen,
V., unr. abl.
1.
›jn. dazuwählen‹;
zu 1.
Bedeutungsverwandte:
1, .

Belegblock:

Schmitt, Ordo rerum
623, 17
(
oobd.
,
2. H. 15. Jh.
):
Allegare czunemen [...] tonomen [...] b(e)waren [...] to nen̄en [...] vz leysen [...] vß kaisen [...] zwnemmen aufkyesen vel causor vel confirmo.
2.
›jn. ablehnen, gegen jn. stimmen‹.
Bedeutungsverwandte:
vgl. 1.

Belegblock:

Schmitt, Ordo rerum
623, 17
(
oobd.
,
2. H. 15. Jh.
):
Allegare czunemen [...] tonomen [...] b(e)waren [...] to nen̄en [...] vz leysen [...] vß kaisen [...] zwnemmen aufkyesen vel causor vel confirmo.