1
anken,
V.
›wimmern, klagen‹.
Bedeutungsverwandte:
, (V., unr. abl.),
1
.

Belegblock:

Kurz, Waldis. Esopus (
Frankf.
1557
):
Ein alte Weiß ists, das die Krancken | Stets kroͤchtzen, sehnen, kreisten, ancken.