abies,
die
;
-/-ieten
.
›Tanne‹.

Belegblock:

Pfeiffer, K. v. Megenberg. B. d. Nat. (
oobd.
,
1349
/
50
):
Abies haizt ain tann.
Sudhoff, Paracelsus (
1528
):
das der viscus von botin, tannen, abieten und pino [...] mag genomen werden.
Piirainen, Stadtr. Sillein
129b, 29
(
sslow. inseldt.
,
1378
):
daz dich dy erde verslinde dy ratanne vnd abironen verslanc
(hierher als deformierte Form wohl auch
abirone
).